Günümüzde bazı ergenlerin endişe, kaygı ve depresyonla baş etme yöntemi olarak kendilerine keserek zarar vermeyi keşfetmişlerdir. Yoğun duygularla baş çıkmak, onları dengeleyebilmenin yolu onlara göre kendilerine keserek zarar vermekten baş kabir şey değildir. Bu gençler keserek uyuşmanın yarattığı hisle ağrıyı yer değiştirirler. Yani uyuşmak ağrıyı ve içsel olan acısını dindirir.
Bu yüzden kendine keserek, yakarak zarar vermek bağımlılık yapan bir davranıştır. Uyuşma tıpkı uyuşturucu kullanımında olduğu gibi bir baş etme metodudur. Çünkü bu ergenler dayanılmaz bir içsel acı, boşluk hissi, yalnızlık duygusu, kötü hissetme söz konusudur. Bu kesme ve kendine zarar verme davranışı öncelikle arkadaş gruplarında görülür ve uygulanır ama daha sonra rahatlattığı düşünerek buna devam ederler. Çünkü amaç rahatlamadır. İçsel acı ve boşluk hissi dönem dönem bir nöbet şeklinde gelir ve o durumda da ergen sanki bir yoksunluk hissediyormuş gibi kesmeye yönelir ve rahatlar y ada en azından rahatlattığını söyler.
Araştırmalara göre her dört ergenden biri hayatlarının bir döneminde kendisine bir yöntemlerden biriyle zarar vermiştir .Yani bu dört kişiden biri yaşadığı yoğun duygulanımla baş edememiş ve bu yöntemi denemiştir. Bazen yara kabuklarını soymak, vücuttaki mevcut yaraları kanatmak ta bu yöntemler arasındadır.
Bu ergenlerde kendine zarar verme davranışı her zaman intihar niyeti ile gerçekleşmeyebilir. Kendi anlatımlarında amaç, yoğun acı verici duygularla baş edebilmek ve baş edemedikleri noktada uyuşmak olarak ifade edilebilir. Ancak intihar niyetinin bulunmaması, davranışın güvenli olduğu veya intihar riskinin bulunmadığı anlamına gelmez. Böyle bir davranışı gerçekleştiren ergenin içinde bulunduğu durumun ve güvenliğinin değerlendirilmesi gerekir.
Nitekim uyuşturucu bağımlıları da kendilerini öldürmek için uyuşturucu kullanmazlar her ne kadar sonunda bir takım nedenlerden ötürü bazen ölüm gerçekleşse bile amaç ölmek değil katlanabilmektir.